ชาติพันธุ์

ชนเผ่าลาหู่ (LAHU) สวดมนต์ ขอพรเพื่อชีวิต เพลงคือความเป็นเผ่าพันธุ์

เผ่าลาหู่ หรือที่คนทั่วไปรู้จักว่า มูเซอ มีถิ่นฐานเดิมอยู่ในจีนและธิเบต ประมาณ พ.ศ. 2383 มีหมู่บ้านลาหู่ตั้งอยู่ในแคว้นเกงตุงของพม่า และราวพ.ศ.2423 เข้ามาอยู่แถวอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ชนเผ่าลาหู่ใน ประเทศไทย จำแนวกออกเป็น 2 กลุ่ม 5 พวก ดังนี้กลุ่มลาหู่นะหรือลาหู่ดำ แบ่งเป็น 3 พวก...

รายงานพิเศษ : ม้งถ้ำกระบอก แสงดาวกลางป่า กับความหวังที่ยังรอคอย

สิบสี่ปีผ่าน ตำนานแห่งการต่อสู้ ของคนม้งถ้ำกระบอก หลังจากที่เดินทางออกจากถ้ำกระบอก จังหวัดสระบุรี มาตั้งรกรากที่บ้านธารทอง หมู่ 11 อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย เส้นทางเดินเต็มไปด้วยขวากหนาม อุปสรรคมากมาย แต่นั่น ไม่ได้ทำให้ความมุ่งมั่นที่มีเลือนหายไปจากหัวใจ

ชนเผ่าขมุ (KHAMU) สายเลือดดั้งเดิมอันยาวนานแห่งเผ่าพันธุ์

ชนเผ่าขมุ (KHAMU)  สายเลือดดั้งเดิมอันยาวนานแห่งเผ่าพันธุ์

ชนเผ่าขมุ เป็นชนเผ่ากลุ่มน้อย ในเมืองไทย อาศัยอยู่ในบริเวณภาคเหนือแถบจังหวัดน่านและ กระจัดกระจายอยู่ตามจังหวัดเชียงราย, จังหวัดลำปาง,จังหวัดอุทัยธานี ขมุอยู่ในกลุ่มที่พูดภาษาในตระกูลออสโตรเอเซียติก สาขามอญ - เขมร เชื่อกันว่าเป็นกลุ่มชนที่เก่าแก่ที่สุดในสุวรรณภูมิ คำว่า ขมุ แปลว่า คน

ชนเผ่าดาระอั้ง (DARAAUNG) บนแผ่นดินแห่งสันติภาพ ไร้ภัยสงคราม นั่นคือความหวังของชีวิต

ชนเผ่าดาระอั้ง (DARAAUNG)  บนแผ่นดินแห่งสันติภาพ ไร้ภัยสงคราม นั่นคือความหวังของชีวิต

ดาระอั้ง หรือ ปะหล่อง เป็นชนเผ่าล่าสุดที่เข้ามาอาศัยอยู่ ในประเทศไทยเพียง 10 ปี พวกเขาเรียกตัวเองว่า ดาระอั้ง เรียกกะเหรี่ยงว่า ยางดะกาปิ๊ เรียกคนจีนว่า ดะแน่ เรียก คนเมืองว่า ดะไทย เรียกไทยใหญ่ว่า ดะเซียม และเรียก พม่าว่า -ปราน คนไตเรียกพวกเขาว่า กุนหรอย ส่วนคำ ว่า ปะหล่อง

 

ชนเผ่าเมี่ยน (MIEN) จะทำการสิ่งใด ต้องยึดถือความถูกต้องเป็นสิ่งสำคัญ

เมี่ยน หรือชื่อดั้งเดิมคือ เย้า มีถิ่นฐานเดิมอยู่ในประเทศจีน โดยกระจายอยู่ในมณฑลกวางสี, หูหนาน และกวางโจ เมี่ยนกลุ่มแรกอพยพมาจากจังหวัดน้ำทา ประเทศลาวเมื่อประมาณ 150 ปีมาแล้วเข้ามาอยู่บริเวณจังหวัดเชียงราย จังหวัดพะเยา และกระจัดกระจายอยู่ในจังหวัดเชียงใหม่, จังหวัดลำปาง, จังหวัดกำแพงเพชร และจังหวัดพิษณุโลก  (Encylopedia of  Ethnic Groups in Thailand : Mien (yao)

ชนเผ่าลัวะ (LAWA) จะอยู่แห่งหนใด ต้องรักษาจารีตประเพณี

ชนเผ่าลัวะ หรือ ละว้า เป็นชนเผ่าที่มีความผูกพันและเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ล้านนา ถิ่นฐาน เดิมอาศัยอยู่ในแผ่นดินภาคเหนือมานานกว่า 2,000 ปีมาแล้ว ต่อมาจึงมีชนชาติชาวไทยลื้อ, ไทยเขิน, ไทยใหญ่ ชาวเหนือเรียกว่า "กะหลอม" หรือชาวไทยเราเรียกว่า   "ขอม"  ตำนานจาม เทวีวงศ์บันทึกว่า มีพญาลัวะยกกองทัพมาสู้รบกับชาวเมืองลำพูนแต่พ่ายแพ้ ถูกขับไล่แตกกระจายพ้นเขตเมืองลำพูนสมัยพระนางจามเทวีครองนครลำพูน ทำให้ชนเผ่าลัวะได้หนีความตายพากันอพยพขึ้นไปทางเหนือเป็นจำนวนมาก (บุญช่วย ศรีสวัสดิ์ เขียน)

ชนเผ่าลีซู (LISU) ไม่ผิดย่อมไม่แพ้ ที่แน่ ๆ ต้องเป็นหนึ่ง

ชนเผ่าลีซอ หรืออีกชื่อที่เรียกตัวเองคือ ลีซู ถิ่นกำเนิดเหนือสุดได้แก่บริเวณตะวันออกของที่ราบสูงธิเบต (A.Y Dessaint 1971 : 72) Bacot (1993) บอกว่า ถิ่นกำเนิดอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของยูนนานชนเผ่าลีซูที่อพยพเข้ามาใน ประเทศไทยนั้น ส่วนใหญ่มาจากพม่า โดยเข้ามาทางจังหวัดเชียงใหม่ และเชียงราย ราวปีพ.ศ.2422 - 2464 จังหวัดที่มีชนเผ่า ลีซูมากที่สุดคือ จังหวัดเชียงใหม่ และกระจัดกระจายอยู่ตามจังหวัดเชียงราย, แม่ฮ่องสอน, ตาก, กำแพงเพชร, สุโขทัย, เพชรบูรณ์, พะเยา, และแพร่

ชนเผ่าอาข่า (AKHA) เคารพ นับถือและสืบทอดบรรพบุรุษ

อาข่า หรือที่เรียกกันว่า อีก้อ มีต้นกำเนิดในยูนนาน ราว กลางคริสตวรรษที่ 19 มีอาข่าเป็นจำนวนมากเข้าไปอยู่ใน แคว้นเกงตุง เป็นชายแดนตะวันออกของรัฐฉานขอพม่าอาข่าที่อพยพเข้ามาในไทยส่วนใหญ่มาจากพม่า บ้านชน เผ่าอาข่าแห่งแรกในไทย ตั้งในราว พ.ศ. 2446 แถว ๆ หินแตก ใกล้ชายแดนพม่าทางจังหวัดเชียงราย จังหวัดที่ชุมชน เผ่าอาข่ามากที่สุดคือจังหวัดเชียงราย

Pages