ไทยในมาเลเซีย(ไทยพลัดถิ่นอีกกลุ่มหนึ่ง)

Primary tabs

ไทยในมาเลเซีย

คอลัมน์ รู้ไปโม้ด
น้าชาติ ประชาชื่น nachart@yahoo.com

 

ทราบว่าคนไทยพุทธที่พูดไทยไปอยู่เป็นพลเมืองมาเลเซีย อยากทราบว่ามีจำนวนเท่าไหร่ และอยู่บริเวณไหนบ้าง
 
Manasak 
 
ตอบ Manasak 
 
               เกี่ยว กับคนไทยในฐานะพลเมืองมาเลเซีย สุดารัตน์ แสงศรี อาจารย์ประจำสาขาภูมิภาคศึกษา สำนักวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ศึกษาเรื่องดังกล่าว สรุปความได้ว่า คนไทยในมาเลเซียอาศัยอยู่บริเวณพื้นที่แถบตอนเหนือของประเทศมาช้านาน เป็นชนกลุ่มหนึ่งในรัฐไทรบุรี ปะลิส กลันตัน ทางตอนเหนือของรัฐเประ และจำนวนหนึ่งอาศัยในปีนัง
 
               โดยบางส่วนผสมกลมกลืนกับชนพื้นเมือง ด้วยภายหลังสยามเสียดินแดนส่วนนี้แก่อังกฤษในสมัยรัชกาลที่ 5 ชาวไทยกลุ่มนี้จึงเป็นกลุ่มที่อยู่ในประเทศมาเลเซียจนถึงปัจจุบัน โดยชาวไทยในหัวเมืองมลายูทั้ง 4 เมือง ตั้งหลักปักฐานนับตั้งแต่อังกฤษยึดครองมลายูจวบจนได้รับเอกราชเป็นมาเลเซีย ปัจจุบัน ยังคงรักษาประเพณีวัฒนธรรมไทยไว้ได้อย่างดี รวมถึงภาษา ความเชื่อและศาสนาที่เป็นเอกลักษณ์แตกต่างกับชาวมลายู
 
               ก่อนมาเลเซีย ได้รับเอกราชชาวไทยเหล่านั้นมีหลักฐานแสดงสถานภาพความเป็นชนกลุ่มน้อยคือ สูติบัตรแสดงความเป็นไทย เชื้อสายไทย ทะเบียนสำมะโนครัวแสดงสัญชาติมาเลเซีย เริ่มทำบัตรประชาชนตั้งแต่อายุ 12 ปี และทำใหม่อีกครั้งเมื่ออายุ 18 ปี กระทั่ง ถึงยุคที่มาเลเซียได้รับเอกราชแล้ว ชาวไทยมีหลักฐานการแสดงสถานภาพเหมือนเดิม แต่ไม่มีการทำทะเบียนสำมะโนครัวแสดงสัญชาติมาเลเซีย หากมีบัตรประชาชนแสดงสัญชาติมาเล เซียแทน 
 
              นอกจากนี้ชาวไทยมีที่ดิน เป็นของตนเองได้ มีสิทธิ์ขายที่ดินให้แก่ผู้อื่นได้ แต่ผู้ซื้อต้องเป็นชาวมาเลเซีย ชาวไทยด้วยกันไม่มีสิทธิ์ซื้อขายที่ดินไม่ว่าเป็นของชาวไทยหรือของชาว มาเลเซีย และเจ้าของที่ดินต้องมีบัตรแสดงตัวเป็นเกษตรกรชาวไทย
 
              สำหรับ การขอแก้ไขให้มีการระบุชื่อของกลุ่มชาติ พันธุ์ชาวไทยในแบบฟอร์มการขอเข้ามหาวิทยาลัยของรัฐ ประเด็นนี้ก็ถือว่าสำคัญ เนื่อง จากหากไม่มีการระบุกลุ่มชาติพันธุ์ที่ชัดเจน จะทำให้ลูกหลานชาวพุทธเชื้อสายไทยหมดสิทธิ์ในการเข้าศึกษาต่อในสถาบันของรัฐ เพราะการเข้าสถาบันการศึกษาของรัฐในมาเลเซียมีการจัดการเข้าศึกษาตามระบบ ซึ่งเป็นอัตราส่วนตามจำนวนกลุ่มชาติ พันธุ์
 
              ส่วนด้านการเมืองเรื่อง การขอมีสิทธิ์เป็นสมาชิกของพรรคอัมโน (umno-United Malays National Organization) ถือเป็นอีกประเด็นสำคัญมาก เพราะพรรคอัมโนเป็นพรรคการเมืองของชาวมลายู เป็นพรรคการ เมืองที่ผูกขาดการบริหารปกครองประเทศโดยตลอดมา ผู้ที่เป็นสมาชิกของพรรคอัมโนจะได้รับผลประโยชน์และสิทธิต่างๆ อย่างเช่น การขอเงินงบประมาณในการพัฒนาท้องถิ่นของตนเอง การขออนุญาตในการจัดกิจกรรมของท้องถิ่น อาจจะง่ายขึ้นมากกว่าพรรคอื่นๆ
 
              สำหรับ ชาวพุทธเชื้อสายไทย นับตั้งแต่ที่เคยต่อสู้การเรียกร้องสิทธิ์ทางการเมืองที่แตกต่างกันในการ ดำเนินนโยบายที่มีต่อชนกลุ่มน้อยชาวพุทธเชื้อสายไทย รัฐบาลมาเลเซียตอบสนองด้วยการให้จัดตั้งองค์กรกลุ่มชาติพันธุ์ชาวพุทธเชื้อ สายไทยที่ถูกต้องตามกฎหมาย จึงเกิด สมาคมสยามมาเลเซีย และ สมาคมไทยกลันตัน ที่ต่อสู้เพื่อปกป้องสิทธิผลประโยชน์ของกลุ่มชาติพันธุ์ โดยรัฐบาลมาเลเซียให้คำมั่นถึงการสงวนสิทธิ์ในตำแหน่งสภานิติบัญญัติไว้ สำหรับชาวพุทธเชื้อสายไทยหนึ่งที่นั่งตามประชากรจำนวนประมาณ 60,000 คน
 
              คน ไทยพลัดถิ่นในมาเลเซียเรียกตัวเองว่า "คนไทยติดถิ่น" ซึ่งน่าจะถูกต้องกว่า เพราะเป็นคนในพื้นที่นั้นเดิม ไม่ได้เกิดจากการอพยพเข้าไป ซึ่งรัฐบาลมาเลเซียมองว่า กลุ่มคนไทยกลุ่มนี้ไม่ได้เป็นภัยและส่งผลกระทบใดๆ ต่อประเทศ จึงไม่ได้เข้าไปแทรกแซงชีวิตความเป็นอยู่มากนัก ทั้งยังอนุญาตให้ดำเนินกิจกรรมทางพุทธศาสนาได้อย่างเสรี ทั้งที่คนส่วนใหญ่เป็นมุสลิม สถานะความเป็นพลเมืองก็อยู่ในระดับที่น่าพอใจ มีสิทธิ์ในสาธารณูปโภคครบถ้วน
 
              อย่างไรก็ตาม ด้วยข้อจำกัดที่เป็นชนกลุ่มน้อยของสังคมก็จำต้องคล้อยตามความเป็นไปของคน ส่วนใหญ่ของสังคมซึ่งอาจไม่ตรงกับความต้องการของชนกลุ่มน้อยไปทั้งหมด