บ้านของปู่(ตอนจบ)

Primary tabs

 

หลุมฝังศพบนภูเขาบ้านของปู่ (ตอนจบ)
 
อยากสลักถ้อยคำที่แสนหวาน 
บอกเล่าผ่านตำนานของไพรกว้าง
ใบไม้สวยปลิดขั้วลอยเคว้งคว้าง 
ปลิวอ้างว้างแล้วร่วงหล่นลงดิน
 
ต้นหญ้าโบกสะบัดรับสายลม 
ลมแล้งโหมพัดผ่านบนธารหิน
ต่อแต่นี้น้ำตาไม่ไหลริน 
บนแผ่นดินขับขานตำนานคน
 
คุกเข่าลงตรงหน้าบ้านของปู่ 
บอกให้รู้ลูกหลานจักสืบสาน
จารีต ประเพณีมียาวนาน 
ความร้าวรานเลือนลับไปกับกาล
 
ตระกูลหยางต่อไปไม่ขื่นขม 
เคยระทมอกตรมและร้าวฉาน
ปู่กลับบ้านมาแล้วหนึ่งปีผ่าน 
ทิ้งตำนานหม่นมัวหัวแม่คำ
 
เสียงเพลงไพรขับกล่อมพร้อมเสียงสวด 
วิญญาณปู่ย่าทวดได้ยินไหม
ลูกหลานเหลนญาติมิตรจากแดนไกล 
มากราบไหว้ด้วยใจที่ศรัทธา
 
ขอลูกหลานแซ่ย่างพบความสุข 
ปลดความทุกข์ทิ้งไปบนท้องฟ้า
พี่น้องจักผูกพันและพร้อมหน้า 
ร่วมร่ำลาปู่ย่าด้วยอาลัย 
 
ขอกราบคารวะบ้านของปู่ด้วยหัวใจ 
เรื่องราวจะเป็นตำนานเล่าขานบนเส้นทางผ่านจากหัวแม่คำ 
อ.แม่ฟ้าหลวง จ.เชียงราย มาถึงบ้านดอยช้าง อ.แม่สรวย จ.เชียงราย 
 
พนาไพร  ภูคีรี
เมษายน 2555
 
.
พ่อเฒ่าทำพิธี
.
.
คุกเข่าคารวะ
.
.
บอกกล่างเจ้าที่สิ่งศักดิ์สิทธิ์
.
.
ลูกหลานจุดธูปบนหลุมฝังศพ
.
.
นำสิ่งของมาเซ่นไหว้
.
.
เผากระดาษเงินกระดาษทอง
.
.
หลุมฝังศพของย่าทำพิธีด้วยอยู่ไม่ไกลกัน
.
.
ตะวันยามเย็นที่หน้าบ้านปู่
.
.
ต้นหญ้าพัดลู่ลม
.
.
ลูกหลานกลับมาบ้านเต้นรำเฉลิมฉลอง
.
.
มีเพียงรอยยิ้มที่เปี่ยมสุข
.
เรื่องและภาพโดยพนาไพร ภูคีรี